نه راه و رسم زندگی را میدانیم ونه راه ورسم عاشقی را ؟؟؟؟فقط خوب به ما آموخته اند روزمرگی را ...به ما آموختند تکرار را به انزوا رفتن را.به ما یاد نداند عاشقی کردن را .فقط دلمان خوش بود که در مواقعی زندگی دیگران را به رخمان بگشند ..غافل از اینگه زندگی خودشان هم بخشی از زندگی بیرونی دیگران بود .آری من از نسلی سوخته سخن میگویم .نسلی که سوختنشان را به پای پخته شد

تورا دوست میدارم ای معنای تمام دوست داشتن های من .تو بهترین و زیباترین اتفاق زندگی من هستی و من شکرانه داشتنت را بارها و بارها به خدای اطلسی ها داده ام .وبازهم بدهکار مهربانی پروردگار خویشم ...من چه از خود دارم ای مهربان من؟شاید باور نکنی من حتی تمام داشته هایم را مدیون تو .و خدای تو هستم .شاید از خود بپرسی تفاوت چیست ؟/راستش را بخواهی تفاوت فقط در قلب پاک ت